MÜJDELER VERİLİYOR!..

DALIP ÇIKMA GÜNLERİ Mİ? İSTİHDAM MÜJDESİ NEDENSE UNUTULUYOR...

Haftalardır, hatta daha uzun süredir politikadan uzak durmaya çalıştım.

Politikayı dürüp büktüm, bağladım, kasaya kilitledim.

Fakat gelin görün ki son aylarda tanık olduğum ve izlediğim gelişmeler, o kasayı yeniden açma zamanının geldiğini gösterdi.

Ben de daha fazla uzak kalamadım.

NEDEN Mİ?

İsterseniz birkaç örnek vereyim.

Her şeyden önemlisi icraat...

VAR MI?

Var elbette ama bana göre çoğu, devede kulak misali kalıyor.

Buna karşılık sürekli müjdeler duyuyoruz.

“Giresun’a şu kadar doktor ataması yapıldı...”

İyi, güzel, hoş...

Doktor atanmasına kim karşı çıkabilir?

Ama sayın vekillerimize sormak istiyorum:

Yakın zamanda Giresun Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne uğradınız mı?

Ben en son gittiğimde, yaşadığım yoğunluk karşısında kafayı üşütecek vaziyette eve döndüm ve kendi kendime:

“Bir daha mı giderim?”

dedim.

Hastalar adeta sıkış tıkış...

Bir bölümü bulmaya çalışan vatandaşın hali, İstanbul’da adres arayan insanı hatırlatıyor.

Hastaların doğru dürüst oturabileceği yeterli alan var mı?

Acil serviste yer bulmak zaman zaman karaborsa konser bileti aramaya dönüyor.

Yoğun servisler deseniz hınca hınç dolu.

Bir de işin başka tarafı var.

Hiç alt kata inip 6 Şubat depremlerinin ardından oluştuğunu söylediğimiz izleri gördünüz mü?

Müjdeleri verirken sahadaki gerçek tabloyu da görmek gerekiyor.

GELELİM DAL-ÇIK MESELESİNE

Giresun trafiğini rahatlatacağı söylenerek yeniden gündeme getirilen bir başka konu da dal-çık projesi.

Trafik sorununun çözülmesi elbette gerekli.

Ancak soru şu:

Dal-çık, Giresun için gerçekten doğru çözüm mü?

Ben bu konuyu 2019 yılında ayrıntılı biçimde gündeme taşımış, üzerinde uzun araştırmalar yapmıştım.

O gün ne söylediysem bugün de aynı düşüncedeyim:

Ben oraya dal-çık yapılmasını doğru bulmuyorum.

Hatta işin biraz esprisine kaçarsak, orada dal-çık yerine dalgıç elbiseleriyle araştırma yapmak gerekebilir!

Benim Giresun trafiğinin geleceği açısından düşüncem farklı.

Çıtlakkale’den başlayıp tünel çıkışına kadar uzanacak gerçek anlamda bir çevre yolu çözümünün çok daha kapsamlı değerlendirilmesi gerektiğini düşünüyorum.

Sormak istiyorum:

Sizce de daha mantıklı değil mi?

Çünkü mesele yalnızca bugünün birkaç saatlik trafik yoğunluğunu azaltmak değil.

Giresun’un önümüzdeki 20-30 yıllık ulaşım planını konuşmak gerekiyor.

Üstelik sahil yolundaki yoğunluktan yalnızca Giresunlular etkilenmiyor.

Rize ve Trabzon yönünde çalışan, sefer ve servis süreleri uzayan şoförlerin de bu konuda giderek daha fazla şikâyetçi olduklarını görüyoruz.

Bir çevre yolu planlanırken kentin tarım alanlarının, özellikle fındık bahçelerinin mümkün olduğunca korunması da ayrıca dikkate alınmalı.

Yol yapacağız diye üreticinin bahçesini ortadan kaldırmanın da bir anlamı yok.

PEKİ İSTİHDAM?

Bütün bunları konuşurken kafama takılan başka bir konu daha var.

Giresun’da yaşanan işsizlik...

Doktor atamalarının müjdesi veriliyor.

Dal-çık müjdesi veriliyor.

Yol, yatırım, proje açıklamaları yapılıyor.

Peki neden birileri çıkıp da:

“GİRESUN’DA İSTİHDAMI ŞAHLANDIRACAĞIZ.”

demiyor?

Daha önemlisi, bunu söylemekle kalmayıp nasıl yapılacağını anlatmıyor?

Kaç fabrika kurulacak?

Kaç yeni işletme açılacak?

Gençler için kaç kişilik istihdam oluşturulacak?

Üretim nasıl artırılacak?

Özel sektör Giresun’a nasıl çekilecek?

Göç eden gençlerin kentte kalması nasıl sağlanacak?

Bence bugün Giresun’un en önemli meselelerinden biri budur.

Müjde vermek güzeldir.

Ancak müjdenin vatandaşın günlük hayatında bir karşılığının olması daha güzeldir.

Bir hastaneye gittiğinizde hizmet alabiliyorsanız...

Trafikte saatlerinizi kaybetmiyorsanız...

Çocuğunuz üniversiteyi bitirdiğinde memleketinde iş bulabiliyorsa...

İşte o zaman verilen müjdelerin gerçek karşılığı vardır.

Yoksa müjdeler gelir, müjdeler gider...

Giresunlu yine aynı sorunlarla baş başa kalır.

HOŞ KALIN...

HOŞÇA KALIN...