Iklim Koşulları Haberleri - Son Dakika Iklim Koşulları Haber Güncel Gelişmeler

FINDIKTA ÜRETİCİ MAKASTA

36s FINDIKTA ÜRETİCİ MAKASTA: SATIŞ FİYATI MALİYETİ KARŞILAMIYOR! Serbest piyasada 175 TL, FİSKOBİRLİK’te 190 TL, TMO’da 255 TL! Giresun'da fındık üreticisi 2026 sezonunda da aradığını bulamadı. Kahverengi kokarca, değişen iklim koşulları, düşük verim ve artan maliyetler üreticinin kazancını eritti. Kilogram maliyetinin 233,33 TL'ye ulaştığı örnek üretim koşullarında serbest piyasadaki 175 TL'lik fiyat giderleri bile karşılamıyor. Alım kanalları arasındaki fark ise bir ton fındıkta 80 bin TL'ye çıkıyor. FINDIKTA FİYAT VAR, KAZANÇ YOK! Giresun'da 2026 fındık sezonu, üretimden pazarlamaya kadar yaşanan sorunlarla geride kalırken, fiyatlardaki gerileme üreticinin ekonomik sıkıntılarını daha da artırdı. 20 Ekim tarihli yerel piyasa haberlerinde Giresun merkezde alım fiyatlarının 170–175 TL bandına kadar gerilediği bildirildi. FİSKOBİRLİK'e ürün teslim etmek isteyen ortak üreticilerin 21 Ekim'de aktardığı Giresun kalite fiyatı ise 190 TL. TMO'nun 50 randıman Giresun kalite fındık için açıkladığı resmî fiyat 255 TL. Böylece bildirilen 175 TL'lik serbest piyasa alım fiyatıyla TMO arasında kilogram başına 80 TL, bir ton üründe 80 bin TL fark oluşuyor. Ancak kalite, randıman, ödeme ve teslim koşulları dikkate alınmadan bu farkın her üretici için aynı olacağı söylenemiyor. 100 KİLOGRAM FINDIKTA 5.833 TL GİDER AÇIĞI Giresun Sonhaber'in 19 Temmuz 2026 tarihinde yayımladığı maliyet araştırmasında, bütün bakım ve hasat işlerinin dışarıdan yaptırıldığı, dekardan 100 kilogram ürün alınan örnek bahçede kilogram başına doğrudan nakit maliyet 233,33 TL hesaplandı. Bu hesaba göre üretici, 100 kilogram fındığını 175 TL'den sattığında 17 bin 500 TL gelir elde ediyor. Buna karşılık 23 bin 333 TL'lik üretim giderinin 5 bin 833 TL'sini karşılayamıyor. Aynı ürün TMO'ya 255 TL'den satılabildiğinde ise doğrudan giderlerin ardından 2 bin 167 TL kalıyor. Üreticinin kendi emeği, arazi ve sermaye maliyetleri de düşünüldüğünde bu tutar net kâr anlamına gelmiyor. VERİM DÜŞÜYOR, MALİYET KATLANIYOR Giresun'da yaşlanan fındık bahçeleri, miras yoluyla parçalanan araziler ve yüksek eğimli alanlarda artan işçilik giderleri, üreticinin en önemli yapısal sorunları arasında bulunuyor. Aynı maliyet araştırmasında dekardan 80 kilogram verim alınması durumunda kilogram maliyeti 287,16 TL'ye yükseliyor. Düz ve mekanizasyona uygun arazilerle Giresun'un eğimli, küçük ve parçalı bahçelerinde üretim yapmanın maliyeti aynı değil. Buna rağmen alım fiyatları belirlenirken aynı kalite ve randımandaki ürünün üretildiği arazinin maliyet farklılığı doğrudan dikkate alınmıyor. Üstelik kahverengi kokarcayla mücadele, değişken iklim koşulları ve yaşlanan bahçelerin yenilenme ihtiyacı üreticinin üzerindeki ekonomik baskıyı artırıyor. FİYAT MAKASI NEDEN KAPANMIYOR? Fındıkta serbest piyasa, FİSKOBİRLİK ve TMO arasında oluşan fiyat farkı, üreticinin pazarlama gücünü yeniden tartışmaya açıyor. Üreticinin örgütlü gücünü temsil eden kooperatiflerin piyasa içindeki konumu, yerel alıcıların fiyat oluşumundaki rolü ve lisanslı depoculuk imkânlarının küçük üreticilere ne ölçüde ulaştığı önem kazanıyor. Fiyatların farklı olması tek başına hukuka aykırı bir durumun göstergesi değil. Ancak üreticinin aynı sezon içinde bu kadar farklı alım teklifleriyle karşılaşması, fiyat oluşumunun ve satış koşullarının daha şeffaf biçimde açıklanmasını gerekli kılıyor. ÜRETİCİ GELECEK YIL BAHÇESİNE HANGİ PARAYLA BAKACAK? Fındık üreticisi bugün iki yönlü ekonomik baskıyla karşı karşıya. Bir tarafta üretim maliyetiyle satış fiyatı arasındaki açık, diğer tarafta alım kanalları arasında büyüyen fiyat farkı bulunuyor. Üretici, fındığını satarak yalnızca geçmiş yılın masraflarını karşılamıyor. Gelecek yılın gübresini, ilacını, işçiliğini ve bahçe bakımını da bu gelirle finanse etmek zorunda. 2026 sezonunda ortaya çıkan tablo, fındıkta asıl sorunun yalnızca satış fiyatı olmadığını gösteriyor. Üretimin sürdürülebilirliği de giderek önem kazanıyor. Üretici bir yıllık emeğinin karşılığını alamaz, maliyetini karşılayamaz ve bahçesini yenileyemezse, gelecek yıl üretime nasıl devam edecek?

ŞENYÜREK: “KÖY BAŞINA DÜŞEN PAY BİRKAÇ YÜZ METRE BETONLA TÜKENİR”

ŞENYÜREK’TEN KÖYDES ELEŞTİRİSİ: “KÖY BAŞINA DÜŞEN PAY BİRKAÇ YÜZ METRE BETONLA TÜKENİR” CHP Giresun İl Başkanı Dr. Gökhan Şenyürek, 2026 yılı için Giresun’a ayrılan KÖYDES ödeneğinin köylerin altyapı ihtiyacını karşılamaktan uzak kaldığını söyledi. Şenyürek, 553 köye pay edildiğinde kaynağın reel olarak eridiğini belirterek, “Bugünkü malzeme, işçilik, nakliye ve mazot maliyetleriyle bu kaynak birçok köyde ancak birkaç yüz metrelik basit beton yol yapımıyla tükenir” dedi. “ARTIŞ VAR AMA SAHADAKİ MALİYETİN GERİSİNDE” Cumhuriyet Halk Partisi Giresun İl Başkanı Dr. Gökhan Şenyürek, Giresun’a 2026 yılı için ayrılan KÖYDES ödeneğini eleştirdi. Şenyürek, Giresun’a 2025 yılında KÖYDES kapsamında 203 milyon 586 bin TL, 2026 yılında ise 250 milyon 984 bin 887 TL kaynak ayrıldığını belirterek, yaklaşık yüzde 23,3’lük artışın köylerdeki gerçek altyapı maliyetlerini karşılamadığını ifade etti. İçme suyu, yol, istinat duvarı, menfez, heyelan önleme ve bakım-onarım çalışmalarında maliyetlerin ciddi biçimde yükseldiğini vurgulayan Şenyürek, özellikle malzeme, işçilik, nakliye ve mazot giderlerindeki artışın kırsal yatırımları doğrudan etkilediğini söyledi. Şenyürek, “Altyapı yatırımlarındaki maliyet artışları yüzde 40-45 bandına dayanmışken, KÖYDES ödeneğindeki artış bunun da gerisinde kalmıştır. Bu tablo, ayrılan kaynağın reel olarak yetersiz olduğunu göstermektedir” ifadelerini kullandı. “553 KÖYE BÖLÜNÜNCE ORTAYA ÇIKAN TABLO AÇIK” Giresun genelinde 553 köy bulunduğunu hatırlatan Şenyürek, bağlı yerleşimlerle birlikte hizmet götürülmesi gereken kırsal yerleşim sayısının 1.000’i aştığını belirtti. Ayrılan toplam kaynağın bu ölçekteki bir kırsal altyapı ihtiyacını karşılayamayacağını dile getiren Şenyürek, köy başına düşen payın bugünkü maliyetler karşısında çok sınırlı kaldığını kaydetti. Şenyürek, “Bugünkü malzeme, işçilik, nakliye ve mazot maliyetleriyle bu kaynak birçok köyde ancak birkaç yüz metrelik basit beton yol yapımıyla tükenir” dedi. “GİRESUN’UN COĞRAFYASI DİKKATE ALINMADAN PLANLAMA YAPILAMAZ” Giresun’un dağlık arazi yapısı, dağınık yerleşim düzeni, yüksek rakımlı köyleri, yaylaları ve heyelan riski nedeniyle kırsal altyapı yatırımlarının birçok ile göre daha maliyetli olduğunu vurgulayan Şenyürek, KÖYDES ödeneklerinin belirlenmesinde bu koşulların dikkate alınması gerektiğini söyledi. Şenyürek, yalnızca nüfus esaslı bir dağıtım anlayışının Giresun gibi coğrafi şartları ağır iller için yeterli olmadığını belirterek; köy sayısı, bağlı yerleşim yoğunluğu, yol ağı uzunluğu, iklim koşulları, heyelan riski ve geçmişten gelen altyapı eksiklerinin kaynak planlamasında temel ölçütler arasında yer alması gerektiğini ifade etti. “KÖYLERİN SORUNU SADECE YOL DEĞİL” Köylerdeki altyapı ihtiyacının yalnızca yol yapımıyla sınırlı olmadığını belirten Şenyürek, içme suyu, kanalizasyon, istinat duvarı, menfez, heyelan önleme ve bakım-onarım gibi çok sayıda temel başlığın çözüm beklediğini söyledi. Şenyürek, “Oysa köylerimizin yolun yanı sıra içme suyu, kanalizasyon, heyelan önleme, menfez, istinat duvarı ve bakım-onarım gibi temel altyapı ihtiyaçları bulunmaktadır. Bu ödenekle ya daha az iş yapılacak ya da köylerimizin acil ihtiyaçları arasında zorunlu önceliklendirme yapılacaktır” dedi. “GİRESUN’UN KÖYLERİ SEÇİM DÖNEMLERİNDE HATIRLANACAK YERLER DEĞİLDİR” CHP Giresun İl Başkanı Dr. Gökhan Şenyürek, kırsal altyapı hizmetlerinin temel yurttaşlık hakkı olduğunu belirterek 2026 yılı KÖYDES ödeneğinin artırılması çağrısı yaptı. Şenyürek, “Giresun’un köyleri seçim dönemlerinde hatırlanacak yerler değildir. Köyde yaşayan yurttaşlarımızın temiz içme suyuna, güvenli yola ve sağlıklı altyapıya erişimi temel bir haktır. 2026 yılı KÖYDES ödeneği artırılmalı, köylerimizin bekleyen altyapı sorunları için adil ve kalıcı bir planlama yapılmalıdır” ifadelerini kullandı. Şenyürek’in açıklaması, Giresun’da kırsal altyapı yatırımlarının yalnızca yıllık ödenek artışıyla değil, ilin coğrafi gerçekleri ve birikmiş ihtiyaçları üzerinden yeniden değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koydu.

Zorunlu kış lastiği uygulaması 15 Kasım'da başlıyor

Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu, kış lastiği zorunluluğunun şehirlerarası yolcu ve yük taşıyan tüm ticari araçlar için 15 Kasım'da başlayacağını duyurdu. ANKARA (İGFA) - Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu, kış lastiği uygulaması tarihinin değiştirildiğini ifade ederek, "Önceden 1 Aralık - 1 Nisan arası olan uygulamayı, iklim koşulları sebebiyle 15 Kasım - 15 Nisan olarak revize ettik. Böylece uygulama süresi 4 aydan 5 aya uzatılmış oldu" şeklinde konuştu. Bakan Uraloğlu, kış lastiklerinin 7 derece altındaki hava sıcaklıklarında yol güvenliğini artırarak kazaların önlenmesinde önemli olduğunu belirtti. Şehirlerarası yolları kullanan yolcu ve yük taşıyan tüm ticari araçlar için uygulamanın zorunlu olacağını söyleyen Bakan Uraloğlu, özel araç kullananları da kış lastiği takmaları konusunda öneride bulundu. İl sınırları içindeki uygulamanın Valilikler tarafından belirleneceğini ifade eden Uraloğlu, sürücüleri duyuruları takip etmeleri konusunda uyardı ve kurallara uymayanların 5 bin 856 lira ceza ödemek zorunda kalacaklarını belirtti. Bakan Uraloğlu, kış lastiği uygulamasının detaylarını açıklarken, "Kamyon, çekici, tanker ve otobüslerin tüm lastikleri ile kamyonet, minibüs ve otomobillerin de tüm lastikleri; yolculuk esnasında değiştirilen lastiklerin yerine takılacak olanların da kış lastiği olması mecburiyetindedir. Çivili lastikler kış lastiği yerine geçerli sayılır. Araçta zincir bulundurulması veya bu zincirlerin kullanılması kış lastiği zorunluluğunu ortadan kaldırmaz. Zincir, takoz ve çekme halatı gibi ekipmanların eksiksiz olmasına dikkat edelim" uyarısında bulundu. Bakan Uraloğlu, vatandaşların kış koşullarına uygun donanım ve ekipmanla seyahat etmeleri gerektiğine de dikkat çekti.

#Iklim Koşulları

FINDIKTA ÜRETİCİ MAKASTA

ŞENYÜREK: “KÖY BAŞINA DÜŞEN PAY BİRKAÇ YÜZ METRE BETONLA TÜKENİR”

Zorunlu kış lastiği uygulaması 15 Kasım'da başlıyor